GİDİŞLER

Gidişler kalan için bir ölüm,  bir bitiş gibi sıkıntılıdır. Sanki giden bir daha gelmeyecekmiş gibi can sıkar, yürek yakar.Bir ucundan tutuşmuş gibi ağır ağır nefesini keser gibi can acıtır, nefes daralır ,hiçbir şey yapasın gelmez, yaprak kıpırdamaz sanki bedeninde, her şey sessiz ,ıssız, beklemede gibi kalır.

Gidişler hele birde dönüşü yokmuş gibi ağır ağır vedalaşıp birbirinden sanki limandan ayrılan bir  gemi edasında süzülürse karanlığa, sessizce karışırsa bedenin gece karanlığına,süzülüp yitip giderse insanlar birbirinden ayrılıp…Acı göğüslere saplanır kalır , boğazın düğüm düğüm hiçbir şey söylemek gelmezse içinden….

Gidişler bir sabaha uyanınca bedenler yalnız, sessiz,beklemede…

Hep hüzündür gidişler  sılaya ,gurbete döner gönüller akıl ne yapacağını bilemez sanki şaşkın, ruhlar yorulmuş yalnız kalma duygusundan…

Gidişler; dönüşü varsa eğer bir su serpilmesi yüreğe, bir umut hele birde kısa süre ise dönüş tarihi , biraz burkulsa da toparlanır yürekler, hele bir dönelimse eğer gidişler ;  yüzler güler, bekleyişler başlar her gidişin ardından…

Göz görmeyince gönül katlanır demiş ya eskiler nerden bulmuşlar ne güzel söylemişler. Gidişler  bir süre sonra  alışkanlıklarsa eğer  ‘’nasılsa dönecek’’ , ‘’bir süre sonra gelecek inşallah’’, ‘’kısa süreliğine yok birkaç ay sonra burada’’ ise bekleyişler, umutlar inşa ederek durup bakmak hali…

Yürek suskun, biraz küskün , oyuncağı alınmış bir çocuk gibi.Bir anlam yüklemeye çalışıyorum gidişlere…Gidişler bir alışkanlık ise eğer yıllardır her seferinde gelecekler umuduna karışıyorsa her gidiş hali, yürekler çabuk yoruluyor bunu hissediyorum bu sabah…/ Funda AKPAMUK -20.08.2013/ İZMİR